در روش پلاریمتری تعیین عیار عصاره حاصل از 26 گرم خمیر چغندرقند نرمال 23 میلی لیتر منظور می شود تا با 177 میلی لیتر محلول شفاف کننده حجم کل معادل 200 میلی لیتر شود. افزایش ماده خشک و تفاله چغندرقند تحت هر نوع تنش و پلاسیدگی می تواند موجب کاهش حجم عصاره حاصل از 26 گرم چغندرقند از 23 میلی لیتر گردد. این تحقیق با هدف تعیین عیار چغندرقند تولیدی تحت شرایط تنش خشکی، شوری و ریشه های پلاسیده در مزرعه پس از برداشت انجام شد. ریشه های مورد آزمون تحت شرایط نرمال، خشکی، نیمه شور و شور در دو منطقه کرج و اصفهان در سال 1389 تولید گردیدند. پس از برداشت، ریشه ها در معرض پلاسیدگی قرار گرفته و هر کدام به طور مستقل در قالب آزمایش فاکتوریل (3×3) بر پایه طرح کاملا تصادفی با 12 تکرار مورد آزمون قرار گرفتند. عامل پلاسیدگی ریشه (A) در سه سطح شامل: -a1 ریشه تازه تولید شده در شرایط مطلوب با 76±1 درصد رطوبت وزنی، -a2 ریشه پلاسیده در حد 70±1 درصد رطوبت وزنی و -a3 ریشه کاملا پلاسیده با 65±1درصد رطوبت وزنی بودند و فاکتور (B) روش عصاره گیری در سه سطح شامل: -b1 روش عصاره گیری هضم سرد، -b2 روش فرانسوی بر اساس حجم عصاره و –b3 روش هضم گرم بودند. صفات درصد قند، درصد ماده خشک، درصد تفاله (مارک)، بریکس و هدایت الکتریکی کلیه نمونه ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که پلاسیدگی ریشه موجب افزایش ماده خشک ریشه از 24 به 32 درصد و تفاله از 4.7 به 7.1 درصد گردید. نتایج روش عصاره گیری متداول با روش فرانسوی و روش هضم گرم برای ریشه های نرمال اختلاف معنی داری نداشت. ولی تفاوت در شرایط تنش متوسط شوری (P<0.05)، تنش خشکی و شوری (P<0.01) معنی دار بود. به طورکلی، بین دو روش عصاره گیری فرانسوی و هضم گرم در تمام شرایط اختلاف معنی داری مشاهده نشد. بین روش متداول و روش فرانسوی در محدوده ماده خشک 24 تا 27 درصد اختلاف معنی داری (P<0.01) به دست نیامد. لذا با توجه به نتایج به دست آمده از این تحقیق و سهولت اجرای روش هضم سرد توصیه می شود از روش هضم سرد برای ریشه های با ماده خشک تا 27 درصد و از روش فرانسوی برای ریشه های با ماده خشک بالاتر از 27 درصد استفاده شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه مطالعاتی: بروکلی منبع غنی مواد معدنی، تأمین کننده ویتامین ها و منبع آنتی اکسیدان های طبیعی است. با توجه به فسادپذیری بالای بروکلی، جلوگیری از فساد آن برای حفظ ترکیبات زیست فعال حیاتی می باشد. خشک کردن روشی است که برای افزایش عمر ماندگاری محصولات غذایی کاربرد بسیاری دارد. هدف: هدف از این پژوهش بررسی اثر روش خشک کردن (هوای داغ کنوکسیونی (CHA)، مایکروویو (MW)، هوای داغ-مایکروویو (CHA-MW)، مایکروویو-هوای داغ (MW-CHA)) بر پارامترهای سینتیک خشک کردن (محتوای و نسبت رطوبت، نرخ و زمان خشک کردن، ضریب انتشار مؤثر رطوبت و انرژی مصرفی) فوم پالپ کلم بروکلی است. روش کار: فوم از 3 درصد (وزنی/وزنی) سفیده تخم مرغ به عنوان عامل فوم ساز و 5/0 درصد (وزنی/وزنی) محلول متیل سلولز به عنوان پایدارکننده کف تهیه شد. فوم بروکلی (ضخامت 5 میلی متر) با استفاده از روش های هوای داغ (دمای 40 درجه سانتی گراد و سرعت 1 متر بر ثانیه)، مایکروویو (90 وات)، مایکروویو-هوای داغ (MW-CHA) و هوای داغ-مایکروویو (CHA-MW) با همان دما و توان روش تکی، تا رسیدن به وزن ثابت خشک شد. نتایج: ترکیب روش مایکروویو و هوای داغ (در هر دو شکل پیش تیمار و پس تیمار) نسبت به روش مایکروویو به تنهایی، موجب کاهش ضریب انتشار مؤثر و نرخ خشک کردن و افزایش انرژی مصرفی گردید. میانگین محتوا و نسبت رطوبت نیز تحت تأثیر روش خشک کردن و نحوه ترکیب مایکروویو و هوای داغ قرار گرفت؛ به این صورت که در روش خشک کردن مایکروویو-هوای داغ (MW-CHA)، میانگین محتوا و نسبت رطوبت در مقایسه با روش مایکروویو و هوای داغ به تنهایی، بیشتر بود اما میانگین محتوا و نسبت رطوبت در روش خشک کردن هوای داغ-مایکروویو (CHA-MW)، کمترین مقدار بین چهار روش دیگر را داشت. نتیجه گیری نهایی: بر اساس کمترین میزان مصرف انرژی، زمان فرایند، میانگین محتوا و نسبت رطوبت و نیز بیشترین میزان ضریب انتشار مؤثر رطوبت و نرخ خشک شدن، روش مایکروویو با میزان مطلوبیت 88/0 و پس از آن روش CHA-MW با میزان مطلوبیت 7/0 روش بهینه برای خشک کردن فوم بروکلی شناخته شدند.

در این پژوهش، رفتار تغییر شکل سوپرآلیاژ پایه کبالت Haynes 25 در محدوده دمایی 1200-950 درجه سانتی گراد از طریق آزمایش کشش گرم در نرخ کرنش 1/0 بر ثانیه بررسی می شود. بررسی های ترمودینامیکی نشان داد که دو نوع کاربید M23C6 و M6C به ترتیب در محدوده دمایی زیر 1000 درجه سانتی گراد و بالای 1050 درجه سانتی گراد در آلیاژ Haynes 25 پایدار هستند. منحنی های تنش-کرنش حاکی از یک روند غیرعادی میزان کرنش شکست برای آلیاژ گفته شده بود، بدین ترتیب که با افزایش دما از 950 به 1050 درجه سانتی گراد کرنش شکست کاهش و با افزایش مجدد دما افزایش یافت. ملاحظه شد که در محدوده دمایی حدود 1050 درجه سانتی گراد افزایش کسرحجمی کاربیدهای M6C غنی از تنگستن، سبب کاهش میزان انعطاف-پذیری آلیاژ می شود. همچنین بررسی های ریزساختاری نشان داد که در دمای 1150 درجه سانتی گراد دانه های تبلور مجدد دینامیکی در اطراف کاربیدها و مرزهای اولیه جوانه زده و رشد کرده اند. وقوع تبلور مجدد دینامیکی سبب بهبود انعطاف پذیری از طریق مکانیزم ریزدانه سازی می شود. بنابراین دمای 1150 درجه سانتی گراد بالاترین میزان انعطاف پذیری را نسبت به دیگر دماها از خود نشان داد.

در این پژوهش داکتیلیته گرم آلیاژ IMI834 پس از نورد گرم اولیه و ثانویه در دماهای 800-1000 درجه سانتیگراد و نرخ کرنش 0.1 بر ثانیه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج بررسی ها نشان داد که این آلیاژ در حالت نورد گرم اولیه در دماهای 800-900 درجه سانتیگراد، داکتیلیته اندکی دارد و در دمای 850 درجه سانتیگراد افت داکتیلیته گرم مشاهده می شود. پس از نورد گرم ثانویه، در کلیه شرایط، داکتیلیته افزایش یافته و همچنین هیچگونه افت داکتیلیته مشاهده نشد. بویژه در دمای 900 درجه سانتیگراد، داکتیلیته گرم از 31% در حالت نورد گرم اولیه به 95% در حالت نورد گرم ثانویه افزایش یافت.

زمینه و هدف: استخراج DNA، اولین مرحله در اجرای تحقیقات مهندسی ژنتیک می باشد و بدست آوردن پروتکل مناسب برای تهیه یک DNA خالص، اهمیت بسزایی در تحقیقات مهندسی ژنتیک دارد؛ به همین دلیل برای آن روش های گوناگونی ارائه شده است. در تحقیق حاضر، چهار روش مختلف استخراج DNA از باکتری های گرم منفی و گرم مثبت از لحاظ کارایی هر کدام از روش ها و مقایسه آن ها با یکدیگر، مورد بررسی و آزمون قرار گرفته است. هدف این مقاله، دستیابی به روشی سریع تر و کم هزینه تر استخراج DNA ژنومی برای باکتری های گرم مثبت و گرم منفی است.روش بررسی: در این مطالعه، از باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس و ویبریوکلرا سوسپانسیون های باکتری، معادل کدورت نیم مک فالند تهیه شد. سپس به چهار روش: کیت تجاری، جوشاندن، فنل-کلروفرم و روش دترجنت رختشویی، DNA استخراج و هر کدام از روش ها در قالب طرح کامل تصادفی سه بار تکرار شد. غلظت های نمونه های استخراج شده با استفاده از دستگاه نانودراپ و ژل الکتروفورز اندازه گیری شد. در ادامه، جهت بررسی کارایی DNA استخراج شده در انجام فرایندهای پایین دستی، تست های REP PCR، PCR و ERIC PCR اختصاصی برای باکتری های نام برده انجام شد.یافته ها: بررسی غلظت DNA های استخراج شده، نشان دهنده تفاوت چشمگیر میان باکتری های گرم مثبت و گرم منفی بود؛ همچنین تجزیه واریانس، تفاوت معنی داری بین این چهار روش نشان داد. انجام فرایندهای پایین دستی نشان داد: همه روش های نام برده به غیر از روش دترجنت رختشویی، برای انجام PCR در غلظت های معین مناسب می باشند؛ در روش REP PCR، DNAهای استخراج شده به روش های جوشاندن، فنل-کلروفرم و کیت تجاری نتایج مورد انتظار را نشان دادند. روش ERIC PCR با DNA های استخراج شده در روش کیت تجاری باندهای مورد نظر را نشان داد ولی در سایر روش ها هیچ باندی مشاهده نشد.بحث و نتیجه گیری: از یافته های این تحقیق می توان نتیجه گرفت، با وجود حساسیت بیشتر پروتکل کیت تجاری سیناژن در مقایسه با سه روش دیگر، در مقابل، با توجه به زمان و هزینه کمتر و راندمان تقریبا مشابه دو روش فنول کلروفرم و جوشاندن خصوصا روش جوشاندن، می توان از این روش برای استخراج DNA در باکتری های گرم منفی و مثبت استفاده کرد.